Inspirow@nka

Codziennie patrz na świat, jakbyś oglądał go po raz pierwszy
/Éric-Emmanuel Schmitt/

Kamienny krzyż – Wigańcice

Kamienny krzyż – Wigańcice

Kamienny krzyż – Wigańcice

Kamienny krzyż – Wigańcice: Wigańcice (powiat ząbkowicki, województwo dolnośląskie) – kamienny krzyż pokutny/pojednania znajduje się koło bramy prowadzącej do kościoła św. Bartłomieja.

Kamienny krzyż – Wigańcice

Kościół św. Bartłomieja wzniesiony został na przełomie XV i XVI w., z tego okresu pochodzi wieża. Przebudowywany w 1730 i 1812 r. W latach 1575-1653 należał do protestantów.

Kamienny krzyż przy murze cmentarnym (częściowo wmurowany), otaczającym kościół parafialny św. Bartłomieja.

Kamienny krzyż – Wigańcice

Wigańcicie

Wigańcice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ziębice. Liczba ludności: 387 osób. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego. Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 385. W murze cmentarza okalającego kościół p.w.Św. Bartłomieja znajduje się krzyż pokutny.

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest:

  • kościół parafialny pw. św. Bartłomieja, z XIV-XV w., przebudowywany w latach 1730 i 1812.

Kościół parafialny Św. Bartłomieja, wzmiankowany w 1376 r., pierwotny gotycki gruntownie przebudowany ok. 1730 r. i (wieża) w 1812 r. remontowany w 1953 r. Orientowany, salowy, z wieżą od zachodu, zamknięty półkoliście, zachował gotycki portal kamienny i skromne, barokowe wyposażenie wnętrza.

Pobielana kamienna figura Jana Nepomucena, na prostym, wtórnym postumencie z łacińską inskrypcją z 1910 roku (data przenosin na obecne miejsce) . do niedawna była obrośnięta powojem i prawie niewidoczna. Figura jest dobrej klasy, wygląda na połowę XVIII w., niestety warstwy farby ukrywają szczegóły. Święty, stojący w pięknym kontrapoście (prawa noga) przedstawiony jest w typowym stroju kanonika, składającym się z sutanny z widocznymi 16 guzikami zgrupowanymi w pary, komży – rokiety obszytej koronką oraz futrzanej peleryny z kapturem – almucji. Na głowie biret, na nogach trzewiki ze ściętymi czubkami. Po aureoli pozostały tylko: krótki odcinek z jednej strony i otwór z drugiej strony. Gałązki palmy nie ma. Duży krucyfiks wsparty jest na prawym ramieniu i trzymany obiema dłońmi. Widać ślady utrącenia jego górnej część, a dolna część razem z lewą dłonią wygląda na tymczasowo dorobioną – być może z gipsu.

Figura stoi przy utwardzonej drodze od kościoła do budynku plebanii, w cieniu ogromnej lipy, 100 metrów od drogi nr 385, na początku przydrożnego kamiennego muru. Do niedawna była obrośnięta powojem i prawie niewidoczna.

Źródło:

Dodaj komentarz