Inspirow@nka

Codziennie patrz na świat, jakbyś oglądał go po raz pierwszy
/Éric-Emmanuel Schmitt/

Kamienne krzyże – Bojanice

Kamienne krzyże – Bojanice

Kamienne krzyże – Bojanice

Kamienne krzyże – Bojanice: Bojanice (powiat świdnicki, województwo dolnośląskie) – kamienne krzyże pokutne/pojednania znajdują się przy murze Kościoła Matki Boskiej Częstochowskiej.

Kamienne krzyże – Bojanice

Pierwszy krzyż posadowiony jest przy murze oporowym muru wokół kościoła. Jest on wkopany przed zachodnim fragmentem kamiennego muru, otaczającego dawny cmentarz przykościelny.

Kamienne krzyże – Bojanice

Drugi krzyż wmurowany w mur oporowy wokół kościoła.

Kamienne krzyże – Bojanice

Bojanice

Bojanice (niem. Ludwigsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Świdnica. Wieś łańcuchowa o długości około 2 km leżąca na granicy Gór Sowich, Równiny Świdnickiej i Kotliny Dzierżoniowskiej, na wysokości około 260-300 m n.p.m.

Wieś po raz pierwszy pojawiła się w źródłach w 1305, natomiast miejscowy kościół po raz pierwszy wzmiankowany jest w 1370. Bojanice prawdopodobnie od początku swego istnienia wchodziły w skład posiadłości rodu von Betschau. W początkach XVI wieku jej właścicielami stali się przedstawiciele rodziny Seidlitzów. W roku 1599 została zakupiona przez Heinricha von Peterswalde. Wśród kolejnych właścicieli Bojanic znaleźć można von Rothkirchów, von Kottulinskich czy von Tschimhausów. W roku 1740 w posiadanie wsi wszedł baron austriacki Johann Christoph von Seherr-Thoss. Jego potomkowie w roku 1845 sprzedali Bojanice rodzinie von Webski. Kupcy ci, po pewnym czasie uszlachceni, pozostali właścicielami wioski aż do roku 1945. Po 1945 roku Bojanice pozostały wsią rolniczą o ustabilizowanej sytuacji demograficznej. W 1988 roku było tu 39 gospodarstw rolnych i duży PGR wykorzystujący duże zabudowania podworskie.

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są:

  • grodzisko średniowieczne – numer rejestru 101/Arch z 1965-02-11 (stanowisko 1)
  • kościół filialny pw. Matki Bożej Częstochowskiej, z 1524 r., początki XVIII w.
  • aleja jednorzędowa, do kościoła, z pierwszej połowy XIX w.
  • lipowa aleja jednorzędowa, wokół kościoła, z przełomu XVIII/XIX w.
  • wielorzędowa aleja lipowa, wzdłuż drogi na cmentarz, z początku XX w.

Źródło:

Dodaj komentarz